Tesamen met Londen en Parijs steekt Nijmegen z'n kop boven het maailand en verbiedt auto's in de binnenstand die groter zijn dan 1.85 breed.

De aanzet voor dit besluit was het gebrek aan veiligheid rond de scholen. De grote terreinwagens, waar het om gaat, veroorzaken meer ongelukken, die ook ernstiger zijn.
En hoewel in dit Nederland het kind onderaan de rekening staat, kijk maar naar het onderwijs, richt de gemeente Nijmegen zich heel duidelijk op hun veiligheid.

Natuurlijk hadden we de kranten minder gehaald als gewoon besloten was om twee straten rondom de scholen auto's helemaal te verbieden.

Maar een blik op de nieuwe luchtverontreinigingkaarten was voldoende motivatie om meer te willen doen voor de gemeente dan de kleine fietstertjes meer veiligheid te bieden.

Op mininiveau steekt hun neus precies in de uitlaat van deze statussymbolen, maar ook op ander niveau is hun gezondheid in het geding.

Nijmegen heeft of te kampen met het luchtafval van de randstad, of krijgt de vervuiling van het RUR-gebied over zich heen.
Sterker nog, binnen en naast de grenzen van deze oudste stad van Nederland is het aantal doden door kanker veel hoger dan in andere gebieden.

Dus nam de gemeente het besluit grote auto's te verbieden in de binnenstad.

Waarin een gewone stad in het oosten van het land groots kan zijn.

Nu buigen nieuws, actualiteitenrubrieken, discussieforums zich over deze grote auto's en het besluit van deze gemeente.

Er was zelfs een advocaat in het programma van Hanneke Groenteman die, namens een van onze rijke ondernemers die zowel in de auto als de fietsenhandel zijn nering binnenhaalt, een proces wil aanspannen tegen de gemeente om de teruggang in zijn verdiensten te compenseren.

Ach, ach ,ach. Hoe ver men niet wil gaan.
Hopelijk kijkt de rechter eerst eens hoeveel Nijmegenaren en bezoekers van Nijmegen van plan waren zo'n grote "car" te kopen. Gezien de kneuterigheid van het gebied en de hoogte van de gemeentelijke belastingen zullen dat er niet veel zijn.
Of de advocaat zijn zaakje zal winnen in zijn jeugdelijk optimisme (veeel te grote stropdas jongeman) valt te bezien, want de Nederlandse Wet biedt de mogelijkheid tot gemeentelijke verordeningen die onzinnig gedrag aan banden legt.

Zeg niet dat het kopen van een dergelijke auto niet onzinnig is.
Ze zijn ontwikkeld voor de grote lange wegen die Amerika doorkruisen, en voor landerijen die voorwielaandrijving tot een noodzaak maken. Niet om meer dan een parkeerplaats aan sta-ruimte in te nemen, ons land nog meer te vervuilen en een vals gevoel van veiligheid te geven aan de berijder.

Het amuseert me wel dat het enige linkse college van bestuur samen met onze vooruitstrevende leuke burgemeester hun nek uitsteken.
Zeker ook omdat ze bij zovelen het gebrek aan kennis over het centrum van Nijmegen aan de kaak stellen.

De mooiste winkelstraat van onze stad is nl. helemaal niet door auto's te bereiden!!

Zo, Nederland is weer eens even hevig aan de discussie.
Hier althans wel.
Het gaat over het blad dat aan scholen is toegestuurd om de toleratie voor de homozuele medemens te vergroten.

Veel scholen leek het een goed idee de toch al magere kas van het oud papier ermee te verblijden. Dit tot grote verontwaardiging van de Minister van ons Onderwijs.
Tenslotte had deze, veel glimlachende, dame goedgekeurd dat enkele tientallen duizenden euros subsidie werden verleend aan de tot stand koming van het blad.
Gezien het feit dat een steeds groter deel van de kinderen dyslectisch is en alle tijd nodig heeft voor huiswerk en hobbies lijkt het niet uitreiken van het zoveelste reclame drukwerk me niet zo'n slechte zaak.
Nog voordat ik kennis had genomen van de exacte inhoud van het blad had ik het gevoel dat deze tientallen duizenden euros (meer dan 100.000 piek!!!) beter besteed hadden kunnen worden aan zaken die het onderwijs verbeteren, zoals betere beschikbaarheid van testen, aanstellen van orthopedagogen etc.

Was het een vooruitziende blik om niet ronduit achter de uitreiking van een dergelijk blad te staan?
Weetnie.

Ik weet wel dat ik er niet mee zit dat er homosexuelen op deze wereld bestaan. Wat maakt mij dat nou uit?
Ik zou ook echt niet geschockeerd zijn als een van de kinderen homo was, en ik heb echt genoten van het feit dat eindelijk het homohuwelijk ook in dat ene grootse land aan de andere kant van de oceaan werd voltrokken.

Maar goed.
Het was dus etenstijd en als prelude stond de TV aan. Nieuws!
Mooi ijkingspunt of de hele handel wel thuis is, en een mooie kans om nog even een sausje af te maken, de piepers af te schudden en de borden te pakken.

En toen kwam het item op TV.
4 middelbare scholieren met de neus vooruit om een paar centimeter dichter bij het scherm te zitten, twee dametjes van 8 op de kruk.

Er werd een stukje uit het blad geciteerd.

Ik weet het nu zeker:
MIJN KINDEREN ZIJN NETJES OPGEVOED!!!
en het is nog blijven hangen ook.

De verontwaardiging over het taalgebruik ging als een zwerm bijen door de kamer.

Zelf vraag ik me nog steeds af waarom deze regering praat over fatsoenlijkheid, respect, normen en waarden, als de minister van onderwijs het goedkeurt dat dergelijke taal op scholen wordt verspreid.

Sterker nog: dat ze scholen tot de orde roept die het materiaal niet hebben verspreid.
(Nog meer geld verspillend. En eh... staat er in de wet dat die tijdschriften verspreid moesten worden?)

Ik wil de scholen van mijn kinderen bedanken dat ze hun taak als bewaker van de goede zeden en normen serieus nemen.
Ik accepteer het absuluut niet van mijn kinderen dat ze spreken over een voor de TV masturberende Balkenende.
Dat wil niet zeggen dat ze niet zijn voorgelicht, dat we preuts zijn, of wat dan ook.
Dat wil wel zeggen dat we ergens een lijn willen trekken. Een lijn met de homo erin en dat tijdschrift erbuiten.

Dus 25% van de huisarts telt mee voor de no-claim.
Dat is dan toch willekeur.
Je bent afhankelijk van de diagnostsiche vaardigheden van je huisarts, zijn doorverwijsbereidheid, e.d.

Zelf heb ik een huisarts die
- vrijwel altijd bij het eerste consult i.v.m. een nieuwe aandoening vraagt om een week later terug te komen. In de hoop dat iets vanzelf overgaat. (of om zaken na te zoeken);
- eerst een consult wil voordat hij labtesten aanvraagt, en die bespreekt hij niet telefonisch, maar in een consult;
- een klacht per consult bespreekt;
- erg lang van stof is, waardoor makkelijk twee consulten worden geclaimd;

Zo draait de patiënt op voor het gedrag van de arts.
Er zouden dus ook betere richtlijnen moeten komen voor spreekuurgedrag en doorverwijsgedrag van de huisarts.
Ik vind dat ik niet meer naar de huisarts zou moeten voor een verwijsbrief, als het mij duidelijk is dat ik direct naar de specialist moet.
Sterker nog, ik zou ook zelf labtesten moeten kunnen laten doen.
Dus als patiënt moet ik meer vrijheden hebben om voor mezelf kostenbeparend op te komen.

(Bv. Ik gebruik medicijnen die de leverfunctie en nierfunctie aan kunnen tasten, en als diabetespatient moet ik regelmatig laten testen op bv HBA1c. Dat is gewoon standaard. Ik zou dus gewoon naar het lab moeten kunnen gaan, zonder telefoon naar de huisarts (is half consult) of een verplicht consult (4 maal per jaar).)

Daarnaast is het zo dat huisartsen nogal eens miskleunen.
Dat betekent voor de patiënt dus meer consulten..... betaalt de huisarts dan een bedrag terug?

Laat ik nu net even op teletekst kijken en daar lezen dat er per jaar 20 miljoen wordt besteed aan het schoonmaken van graffiti.
En nu willen ze statiegeld heffen op spuitbussen!!

Kijk, het is altijd zo geweest dat ouderen niet openstonden voor uitspattingen van jongeren. Lang haar, roken... allemaal geschiedenis.

Maar misschien moeten de normen en waarden van de oudere Nederlandse regeringsfunctionarissen toegeschreven worden aan de cultuur van hun tijd, en de graffiti gewoon maar aan de cultuur van deze tijd. Gewoon lekker laten gaan. Ooit zal Nederland volgeklalkt zijn en het tot norm worden, en daarna wordt het vanzelf weer kaal en schoon. Reactie-tegenreactie.

Wat kan mij die graffiti schelen als mensen de broodnodige zorg moeten ontberen!!

Kinderen die psychiatrische behandeling nodig hebben zitten in een gevangenis en worden strenger gestraft dan een verkrachter!
Mensen die de schoolboeken van hun kinderen amper nog kunnen betalen.
Verlamden die hun eigen laxeermiddelen moeten betalen en dan ook nog moeten gaan werken, want telefoneren kunnen ze nog.

Gaan ze 20 miljoen besteden aan het schoonwassen van muren, terwijl oude van dagen en minder validen niet gedouched kunnen worden!!

2 oktober gaat Nederland de straat op.

Ja, de spanning loopt op!!! Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Jaaaaren geleden woonden we hier met een groep vrienden.
Geen schuttingen rond de tuinen, samen zomeravaonden in de tuin met een pilsje.

Ik heb zoveel leuke herinneringen.
Zo kookten we graag ecsotische gerechten. Wij wokten al lang voordat het wokken in Nederland was uitgevonden. Lekker met veel knoflook en gember. Mmmmmm.
De stank was soms niet te harden. Dus kookten we in het ene huis en aten het op in het andere.
Giegelend liepen we dan met de pannen over het lange pad tussen de tuinen. Natuurlijk was het commentaar vaak niet van de lucht en eindigden we aan lange tafels met veel meer mensen dan we in gedachten hadden.
Maar ook met veel meer gerechten dan we hadden gemaakt, omdat iedereen wel iets meebracht.

Naast ons woonde een goede vriend.
Compleet blue op het gebied van tuinen, dus in ruil voor een chinese maaltijd op z'n tijd en een Beerenburgertje af en toe, verzorgde ik z'n tuin.
Samen besloten we wat fruitbomen en struiken te planten. Bessen, pruimen, en appels. We kochten gezamenlijk in en omdat hij als de dood was voor maar een enkel wormpje in een appel, mocht ik de appels plukken en dan at hij wel wat appelmoes en appeltaart mee.

Inmiddels is de buurt veranderd in een schuttingenpark. Elk huisje een tuintje en eigen schuttingen.
Hoe beter kunnen we de verarming van het sociale leven in een buurt symboliseren als met de houten gevallen.

In het begin kon een goede storm nog wel zorgen voor de nodige hilariteit, maar tegenwoordig is men zo ervaren dat een storm echt geen vat meer krijgt op de hokjesgeest.

Toch wil men nog wel eens een blik werpen achter de schuttingen van anderen. tenslotte zijn nederlanders toch nieuwsgierig.
Tja, en luisteren naar een gesprek als je in de tuin bent.... daar kun je toch niets aan doen?

Dus ving ik op dat een stel van plan was om 's avonds de tuin van de buurvrouw te plunderen. Ze wilden de appels jatten die daar zo trots aan de boom hingen.

Hingen.... want gisteren kwam onze buurvrouw aan de deur. Het was weer tijd.
Dus werden de grote emmers gepakt, de ladder en een paar jongens in hun lurven, en plukten we de gaven van moeder aarde met veel zorg van de boom.
Bovenin lieten we wat appels hangen, en geblutste valappels lieten we liggen. Voor de vogels, de wormen en eh..... om de achterburen te inspireren hun eigen appelboom te planten.

Inmiddels heeft het hele aanrecht volgelegen met appels, de gootsteen inbegrepen. Wat een weelde!!!
Heb ik echt uren- en urenlang staan te schillen.... Wat een rugpijn!!
Hebben de kinderen en hun vriendjes twee volle grote soeppannen appelmoes kabouter gemaakt... Wat een stilte!!!

En staan er nog twee volle emmers met groen en rood te wachten.

Twee jongens zijn nu in de keuken aan de gang.
Appeltaart zal er komen; de appelmoes staat alweer op de pit te sudderen.

Mmmmm, wat ruikt het hier lekker!!!